? Kinderen

Ik moest laatst iemand opbellen, neemt een klein meisje de telefoon op. Fluisterend: "Met
Marietje." Ik vraag: "Is je vader thuis?" "Ja," fluistert het meisje, "maar die is even
bezig." Dus ik vraag: "Is je moeder dan thuis?" "Ja," fluistert het meisje, "maar die is
even bezig." Ik vraag: "Is je grote zus dan thuis?" "Ja, maar die is ook even bezig." Ik
vraag: "Wat zijn ze dan allemaal aan 't doen?" Fluistert het meisje: "Ze zijn mij aan 't
zoeken."

De juf vraagt de kinderen in de klas een woord te noemen dat begint met een K. Jantje
steekt als eerste zijn vinger op, maar omdat hij altijd schuttingtaal uitslaat, geeft de juf de
beurt aan Pietje. "Een kanarie, juf," zegt Pietje. "Dat is goed," zegt de juf, "en kun je
ook zeggen wat dat is?" "Dat is een geel vogeltje dat mooi kan zingen," zegt Pietje. Dan
vraagt de juf om een woord met een L. Weer steekt Jantje als eerste zijn vinger op, maar
de juf geeft de beurt aan Marietje. "Een leverworst, juf," zegt Marietje. "En wat is dat?"
vraagt de juf. "Dat is een worst die de slager maakt, en die kan je eten." Dan vraagt de
juf naar een woord dat begint met een D. Weer steekt Jantje als eerste zijn vinger op.
Ditmaal is hij de enige en de juf moet hem wel een beurt geven. "Een dwerg, juf," zegt
Jantje. "Dat is goed," zegt de juf opgelucht: "Maar wat is dat, een dwerg?" Zegt Jantje:
"Da's zo'n klein Kutventje met een hele grote Lul."

Een jochie komt thuis uit school en zegt plompverloren: "Ik kom even zeggen dat ik ga
trouwen." Een jaar of zeven is-ie, z'n moeder krijgt haast een hartstilstand. Maar in
pedagogische boeken heeft ze gelezen, dat ze zoiets tactisch moet aanpakken. Dus zegt ze:
"Zo, en met wie, en hoe denk je over de huisvesting? Hebben jullie al een huis?" "Nou,"
zegt-ie, "voorlopig op de rommelkamer." "Zo," zegt ze, "en het eten?" "Nou, de ene dag
bij Marietje en de andere dag bij u." "Potverdorie," denkt ze, "hij redt zich er mooi uit."
Vraagt ze: "En hoe denken jullie over de seksualiteit?" Zegt-ie: "O, daar heb ik het met
Marietje ook al over gehad. Voorlopig geen baby. Een baby motten we niet." Zegt z'n
moeder: "Heb je dat zo tegen Marietje gezegd: een baby MOTTEN we niet?" "Nou nee,"
zegt-ie, "ik heb tegen Marietje gezegd: als je het hart in je lijf hebt om eieren te leggen,
trap ik ze allemaal kapot."

Bij de buurvrouw van Jantje is een baby geboren. Alleen, de baby is geboren zonder oren.
Jantjes moeder gaat met Jantje op kraamvisite, maar omdat Jantje nogal een flapuit is,
waarschuwt ze hem van tevoren: "Wat je ook zegt, Jantje, je zegt niks over die oren."
"Goed mam," belooft Jantje. Als Jantje en zijn moeder op visite zijn, vraagt Jantje:
"Buurvrouw, mag ik het baby'tje zien?" "Natuurlijk Jantje," zegt de buurvrouw, en ze
gaan kijken. "Dat is een mooi baby'tje," zegt Jantje, "echt een mooi baby'tje." Dan gaan ze
beschuit met muisjes eten. Vlak voor ze weer vertrekken, vraagt Jantje of hij het baby'tje
nog een keer mag zien. Dat mag. Weer zegt Jantje: "Het is een mooi baby'tje." En hij
voegt eraan toe: "Het heeft zeker wel goeie ogen?" "Zeker," zegt de buurvrouw, "waarom
vraag je dat?" "Nou," zegt Jantje, "een bril kan 'ie nooit dragen."

Voor de klas zegt de meester: "Wie een mooi muziekinstrument weet te noemen, krijgt
van mij een goed cijfer." Jantje steekt zijn vinger op: "Trompet, meester." "Da's heel
goed," zegt de meester, "daar geef ik een acht voor." Pietje steekt zijn vinger op:
"Trombone, meester." "Da's nog beter," zegt de meester, "daar geef ik een negen voor."
Moos steekt zijn vinger op: "Saxosie, meneer." "Maar Moos," zegt de meester, "dat is
toch geen muziekinstrument?" "Jawel," zegt Moos, "want gisteravond hoorde ik mijn
moeder tegen mijn vader zeggen: als ik jouw saxosie zit er niet veel muziek meer in."